«ο χρόνος τρέχει απ’ ότι δεν υπάρχει ακόμα,

μεσ’ από κάτι που είναι δίχως έκταση,

προς ό,τι δεν υπάρχει πια»!

 

Ο Αυγουστίνος,, τον οποίο τον «γνώρισα» μάλλον πολύ αργά, και οι εξομολογήσεις του, θα έλεγα εξαιρετική εμπειρία  ζωής μέσα από την ανάγνωση!