ΦΡΑΣΚΟΥΚΑΡΪΕΣ VS ΗΛΙΕΣ

Σκέφτομαι, πως εάν υπήρχε ένας σύγχρονος «εθνικός» ποιητής με καταγωγή από το ιστορικό χωριό μου και με κάποια σχέση με την ντοπιολαλιά, καθώς και κάποια αίσθηση του εύρους του πολυεθνοτικού και πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της σημερινής Ελλάδας, και ήθελε να γράψει ένα ποίημα για το τοπίο σε πόλεις και χωριά, σίγουρα, νομίζω, αντί για «τς ηλιές» θα έπρεπε, ίσως, να επιλέξει «τς φραγκουρϊές»! Ξεπετάγονται παντού, επεκτατικά, άναρχα και αδιάκριτα, χωρίς ανθρώπινο χέρι, σε αστικά και μη τοπία. Θυμάμαι, όταν ήμαστε παιδιά και παρά τη μυρωδιά τους, τις χρησιμοποιούσαμε για τυφέκια, σπαθιά και τόξα. Δέντρα που για λίγα μάλλον κάνουν και κυριαρχούν παντού!