Ντόλτσε βίτα; Γιουρτές, γιουρτούδης κι παγκύρια! Άρτος και θεάματα; Διπολικά σύνδρομα, λαός σε σχάση, σχήματα οξύμωρα; Έναρξη νηστείας με γευστικά νηστήσιμα; Ενδοπολιτισμική πολυμορφία;  

 

Κάποτε, εκεί στο 90, ένας πολύ ευκατάστατος, ελληνικής καταγωγής μετανάστης, που ζούσε σε ωραία και εξαιρετικά οργανωμένη χώρα, που έφυγε φτωχός απ’ τη γενέτειρα και πρόκοψε πολύ από παρά εκεί στα ξένα, με πολλή δουλειά και όχι με μαύρα, με είπε: «Ελλάδα! Η χώρα της ντόλτσε βίτα! Πώς να πάει μπροστά;» Δεν του είπα τίποτα, μονάχα χαμογέλασα! Άλλωστε σε ό,τι λέμε εμείς οι άνθρωποι, εμπεριέχεται μια δόση αλήθειας, μα και μια δόση ψέματος, είναι και δεν είναι έτσι ή μπορεί να είναι κάπως έτσι, μα συνάμα και κάπως αλλιώς!

 

Κάποτε πάλι, μια μέρα που καθόμουν στο μαγαζί τμπαμπάμ, εκεί στα χρόνια της εφηβείας μου, που η αλήθεια είναι ότι ακόμη δεν έκλεισε τον κύκλο της, ήρθε μια γιαγιά για να πάρει κριθάρι καφέ. Κουνάει το κεφάλι της και με λιέει: «Ιμπρέ! του βράδ μη τουν διάουλου, του προυί μη τον Χριστό; Θα σιυ κάψ η Θηός»!. Δεν τη συμπαθούσα ιδιαίτερα. Όταν τη ρώτησα «γιατί θεία του λιες αυτό;» με απάντησε. «Δεν παέντς κάθη Σάββατου στη ντισκουτέκ κι μητά του προυί τΚυριακή, μη τπρωτ καμπάνα, στουν Άη-Γιώργη;». Η αλήθεια είναι ότι ποσώς με ένοιαξε γι αυτό που με είπην αυτή η γιαγιά μη του κριθάρ-καφέ και πιο πολύ σκέφτηκα από ποιους μπορεί να το έμαθην; Γιατί ήμουν σίγουρος ότι η γιαγιά αυτή δεν έρχονταν κάθε Σαββατόβραδο στη Zodiac!     

 

Η αλήθεια είναι πως στον τόπο μας, καθ’ όλη τη διάρκεια του ενιαυτού, ποτέ δεν πλήττεις, εάν είσαι γλεντζές επιτραπέζιος ή εν κινήσει σε κυκλωτικά σχήματα που τα οδηγούν ζουρνάδες και νταούλια, γκάιντες, κλαρίνα και μπουζούκια….  Δεν σταματάν τα γλέντια, δεν σταματάν τα τσίπουρα και τα νηστήσιμα πιο γευστικά και παχυντικά κατάντησαν κι απ’ τα αρτύσιμα!

 

Και όλες οι γιορτές φαίνεται να εμπεριέχουν ένα στοιχείο αντίφασης μεταξύ της αφορμής και της έκφρασης ή ειδάλλως στον ίδιο χρόνο, στον ίδιο τόπο να λαμβάνει χώρα (παράλληλοι κόσμοι;) ο εσπερινός της συγγνώμης και το καρναβαλικό ξεφάντωμα.

 

Στις γιορτές, στις παρελάσεις και στα πανηγύρια γίνονται πολλά, πάρα πολλά, Καλά και Άσχημα!

 

Αυτές όμως οι γιορτές και τα πανηγύρια, έχουν μια αναμφισβήτητη θετική πλευρά! Δίνουν μια ευκαιρία στον πραγματικό λαουτζίκο ή σε ένα μέρος του, στη φτωχολογιά ή σε ένα μέρος της, να νιώσει χαρά και να νιώσει συμμέτοχος σε ένα κοινωνικό δρώμενο με πολλές προεκτάσεις. Σ’ αυτούς που δεν έχουν παρά στην τσέπη, που δεν πάνε ταξίδια, δεν ξέρουν τι θα πει διακοπές, που τα φέρνουν πραγματικά δύσκολα βόλτα. Αυτή η διαπίστωση μάλλον στέκει στέρεα.

 

Συγχαρητήρια και για το καρναβάλι του Αιγινίου και ιδιαίτερα για κάποιες θεματικές που επιλέχτηκαν, όπως αυτή του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Αιγινίου.

 

Φευ στα πρόβατα και που είν τα πρόβατα;

 

konantDarais23/2/26