Νιώθω ευγνώμων στα περαστικά πουλιά και στους περαστικούς διαβάτες. Μια φορά τα/τους βλέπεις και σου θυμίζουν ότι η επανάληψη της ίδιας διαδρομής και η έκθεση των ματιών σου στο ίδιο τοπίο, που σου δημιουργούν μαζί με τη βιασύνη την αίσθηση ότι αυτό μένει ακίνητο μαζί του και το φόντο, είναι μία αυταπάτη.